serge gay columnist

Spoiler-alert: ik vermoed dat de meeste mensen zo boos worden, dat ze niet eens de tweede alinea lezen, daarom maar even hier de link naar: wat je wél kunt doen om impact te maken met je proteststem. 

Vorig jaar stonden ze nog in plastic poncho’s op de A12 te demonstreren tegen het grootkapitaal dat de wereld vervuilt. Daarna vlogen ze zelf uit naar alle uithoeken van de wereld, want die vakantie, dáár waren ze echt aan toe. Vol energie kwamen ze terug om te  protesteren tegen de democratische uitslag van de verkiezingen die hen niet zinde en nu struinen ze met een ‘Arafat-sjaal’ sociale media af om Eurovision Song Contest te ‘boycotten’ en Booking.com te weren van de Amsterdam Pride. Het is goed dat mensen blijven opstaan tegen allerlei onrecht in de wereld. En je zou hopen dat ze impact maken met hun boodschap, maar daarvoor zit de huidige protestgeneratie vooral zichzelf in de weg.

‘Ik boycot Eurovisie’ hoorde ik de afgelopen week meerdere keren vanuit verschillende hoeken. De monoloog die erna meestal volgt over de genocide van Israel op de Palestijnen en de twee maten waarmee de organisator van ‘s werelds grootste live-evenement EBU blijkbaar meet is absoluut een goede reden voor een flink protest.

‘Maar wat houdt de boycot dan in?’ wilde ik weten. ‘Ik ga niet kijken’ bleek daarop het antwoord. Het gemak waarmee het uit de monden en toetsenborden rolt, is tekenend voor de volstrekte inhoudsloze betekenis die aan het woord ‘boycot’ wordt gegeven.

Boycot Eurovision?

Allereerst wordt de organisatie en het evenement dus (nog) niet geboycot, maar wordt er gedréígd met niet-kijken. Alsof iedereen inmiddels zo’n kijkonderzoek-kastje thuis heeft staan waarmee hun kijkgedrag daadwerkelijk wordt gemeten. En, alsof het Eurovisie Songfestival niet meestal in groepen wordt bekeken, zodat 2 of 4 afwezigen sowieso al niet worden opgemerkt. Sterker nog, door de splijtzwam die deze boycot nu mogelijk veroorzaakt in vriendengroepen, zijn er straks waarschijnlijk meer huishoudens waar de tv aanstaat omdat niemand meer publiekelijk durft uit te komen aan welke kant ‘ie nou wel of niet staat. 

Striptekenaar Floor de Goede maakte deze week een cartoon waarin hij ‘onze’ inzending bejubelt, maar ook even het punt wil maken dat ‘ie het live-evenement gaat boycotten. Niet gaat kijken dus. 

cartoon Floor de Goede do you know flo, Joost Klein boycot Eurovision

Ik snap wel dat iedereen op dit moment wil meeliften op het fenomeen Joost Klein. En dat de hashtags #Eurovision #ESC #JoostKlein en #Europapa het heel goed door voor je social media scores. Maar feit is natuurlijk wel dat je hiermee vooral bijdraagt aan meer zichtbaarheid voor het #Songfestival.

Het Instagram-algoritme en European Broadcast Union denken daardoor dat heel woke-Nederland zit te springen om Joost te zien winnen en dat het event populairder is dan ooit. Oftewel, precies het tegenovergestelde effect. (update: na het plaatsen van mijn comment, heeft Flo de hashtags in z’n oorspronkelijke bericht aangepast en hebben we via DM ook op normale toon ideeën en standpunten uitgewisseld – zo kan het dus ook!)

Als Joost Kleins marketingcampagne door heel Europa op de huidige manier doorgaat en hij steeds hoger bij de bookmakers staat, denk ik dat zelfs de meest principiële ‘boycotter’ straks toch stiekem op het scherm van een ander meekijkt. 

Booking.com en Pride Amsterdam

Dezelfde maffe manier van protest overkomt nu ook Pride AmsterdamVia social media wordt nu (onder meer door schrijver Haroon Ali) opgeroepen om de inclusieve werkgever Booking.com, die zich ook inzet voor LGBTQ-veilige verblijven, te weren van de botenparade. Dit omdat ze ook vakantieverblijven verhuren in bezette Palestijnse gebieden. Wederom een uitmuntende reden om een dergelijk bedrijf te weren van een menslievend festijn als de Canal Parade.

Maar het helpt dan natuurlijk niet als je zelf nog wel je vakantieverblijf via de boekingssite boekt. Of, semi-principieel niet via ze te boekt, maar wel je verblijf daar opsnort en dan rechtstreeks bij de accommodatie te reserveert. En helemaal hypocriet: de korting te bedingen die je anders via Booking.com had gekregen. Niet dat ik eerder genoemde schrijver hiervan beticht, maar ik ken wel wat mensen die de post hebben gedeeld en enkele dagen later vrolijk foto’s posten vanuit een vakantieverblijf dat ze ‘voor het gemak’ via Booking.com hebben geboekt.

Protestgeneratie

Het lijkt er echter op dat de huidige protestgeneratie vooral van het pappen en nathouden is: 

‘Ik zeg dat ik iets boycot, maar ik doe gewoon een beetje dreigend in de hoop dat iemand anders de shit oplost en dat ik dan straks alsnog gewoon kan kijken (en kan doen alsof mijn dreigement heeft geholpen).’

‘Ik wil best protesteren tegen het grootkapitaal dat het milieu vervuilt, maar ik moet wel zelf naar de zon kunnen vliegen als het hier met bakken uit de hemel komt.’ 

‘Ik word graag aangesproken als vegetariër, maar ga niet met je in discussie als ik een keer een goed stuk bio-vlees eet.’ 

Al dit soort laf gefriemel in de protestmarge maakt de wereld nog meer stuk dan ‘ie al is.

Hoe je wél boycot

Als je boycot, doe het dan goed. Boek je vakantieverblijven via MisterBnB of kom met een lijst van boekingssites die wél door de beugel kunnen. Waar zijn de alternatieven te vinden voor de Israëlische dadels en sinaasappels die je normaal bij Albert Heijn in je mandje stopt? Geld wint altijd. En dat geldt voor Booking, Albert Heijn en vooral ook voor Israël. Dus pak de bedrijven daar waar het het meeste pijn doet.

Dat geldt ook voor Eurovisie Songfestival. Laat de meest afschuwelijke beelden uit Gaza zien en tag dáár Eurovision in. Betrek hoofdsponsor MoroccanOil in de discussie; geld wint altijd. 

Nee, je moet niet meeliften op het succes van Joost Klein, hoezeer we het hem ook allemaal gunnen. Ga naar de tv-shows op het Mediapark en maak elke live-uitzending een hel om naar te kijken. Boycot, hoe pijnlijk ook onze complete deelname. Niets, maar dan ook niets, is zo erg als wat de bevolking in Gaza momenteel wordt aangedaan. En als dat je serieus is, dan kom je niet weg met ‘ik kijk 1 avondje geen tv’, want dan ben je gewoon een wegkijker.

Zolang deze nieuwe protestgeneratie klakkeloos elkaars semi-geëngageerde posts blijft echoën, boycot ik de Stories die ze posten. Daar zullen ze zelf helemaal niets van merken. En dat is precies het punt dat ik ermee wil maken. 

Wil je weten wat je wél kunt doen om impact te maken met je proteststem, lees dan vooral deze post.

Overigens: ik zoek nog een goede illustrator die van elke punt een mooie deelbare slide kan maken. Misschien iets voor Flo? Of DicksDon’tLie?