De reclamewereld mag dan wel doorgaan als hip & dazzling, op sommige vlakken is het vrij conservatief. Allochtonen en vrouwen boven de 40 zie je nauwelijks in de snelle wereld van Mad Men. En ook homo’s -hoewel in grote getale aanwezig- lopen nauwelijks met hun geaardheid te koop. Ik ben er inmiddels aan gewend. Toch hebben zelfs collega’s af en toe moeite om hun collega te outen. Blijkbaar voelt dat nog steeds een echte coming out.

jake gyllenhaal suit

Als jonge homo trainde ik mezelf jarenlang in het onzijdig gekeuvel. Deze spreekkunst maakt het mogelijk om urenlang over je privé-leven te praten zonder dat mensen weten of je homo bent of niet. Mensen die niet beter weten, denken dat je al die tijd over je vriendin praat, terwijl de goede verstaander precies weet hoe de vork in de steel zit. Pas na je coming-out vallen de puzzlestukjes op hun plek. ‘Oh, nu je het zegt; ik vond het al zo vreemd dat je nooit over trouwen en kinderen begon.’ Alsof dat alleen voor hetero’s is weggelegd.

Op mijn werk is m’n homo-zijn nooit een probleem geweest. Zelfs niet toen ik beroepsmilitair was. Toch heb ik op elke werkplek een coming-out gehad; een soort van serieus gesprek of juist een grap met een ongemakkelijke stilte erna. Met de jaren ben ik er steeds handiger in geworden, maar over het algemeen blijft het een kwestie van aftasten en vertrouwelingen vinden, voordat ik vertel dat ik een man meeneem naar het kerstdiner. En ook met klanten is het altijd even afwachten tot het juiste moment daar is. Maar ach, je went er aan.

Onlangs ontdekte ik dat ook collega’s in een dergelijke situatie een soort coming out beleven. Als een klant vraagt naar het privé-leven van een andere collega, is dat doorgaans een teken van goede verstandhoudingen. Maar het is niet voor iedereen even makkelijk om uit de school te klappen. Zeker niet als daarmee mijn coming-out in hun handen ligt. Zo biechtte onlangs een collega op dat hij in een gesprek over het privé-leven van collega’s heeft geleerd onzijdig te praten. En dat dat nog verdomd lastig was, maar ook wel weer spannend. Zo negeerde hij directe vragen en maakte hij handige u-bochten om het onderwerp te ver-algemeniseren. Heel even voelde hij hoe het is om zelfs in een open bedrijf te twijfelen over wat je wel en niet vertelt. Ik zal binnenkort eens vragen of ‘ie toe is aan een coming-out. Eens kijken hoe hij dat gaat brengen bij de klant.